ΜΕΡΟΣ 1o

ΑΠΛΙΚΕΣ


Ο ΥΠΝΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
ΕΦΗΒΗ
ΝΙΟΤΗ
ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ
ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ
Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΧΩΡΙΣ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ
ΜΑΝΙΑ

ΜΕΡΟΣ 2ο

ΕΝΤΟΛΕΣ ΔΕΚΑ


ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ,
Ο ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ
ΣΥΝΕΣΗ
ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
ΤΑ ΤΙΜΩΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Η ΑΝΤΗΛΙΑ
ΣΕΒΑΣΜΟΣ
ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΘΝΗΤΟΙ
ΟΠΩΣ ΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ

ΜΕΡΟΣ 3ο

ΦΙΛΤΑΤΕ, ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ


ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΑΝAΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ
Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΤΑΜΑ
ΤΟ ΓΗΡΑΣ
ΝΑΥΑΓΙΟ
ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙΑ
ΜΟΙΡΟΛΟΪ

Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

ΧΩΡΙΣ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ

Που πάει η ανθρωπότητα χωρίς ορατότητα;
Τι, το λοιπόν, μέλλει γεννάστε;
Από που κι ως που τόση φαιδρότητα;
Μην απατάστε. Μην πλανάστε...

- Είναι τυφλή;
- Όχι, μάλλον
- Για’ δε μπορεί να δει;
- Ακούει, προπάντων

Που τρέχει η ανθρωπότητα με τόση βαρβαρότητα;
Τι, το λοιπόν, από μας επιδιώκει;
Πως φτιάνει μέσα της όλη αυτή την κακότητα;
Μας απωθεί. Μας σπρώχνει...

- Ειν’ δυνατή;
- Αχ! Θα γελάσω
- Τότε, προς τι;
- Θα σε γελάσω...

Ποια ειν’ η ανθρωπότητα, χωρίς τη δική της οντότητα;
Τι, το λοιπόν, εκείνη απ’ όλα αυτά καρπούται;
Προς τι, επιτέλους, τόση μεγάλη κινητικότητα;
Να μη γελιέστε. Το δικαιούται

- Το λες, αλήθεια;
- Ναι! Έτσι, μας πρέπει
- Μα ειν’ ηλίθια;
- Σσσσσ. Σιγά. Μας βλέπει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου