ΜΕΡΟΣ 1o

ΑΠΛΙΚΕΣ


Ο ΥΠΝΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
ΕΦΗΒΗ
ΝΙΟΤΗ
ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ
ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ
Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΧΩΡΙΣ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ
ΜΑΝΙΑ

ΜΕΡΟΣ 2ο

ΕΝΤΟΛΕΣ ΔΕΚΑ


ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ,
Ο ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ
ΣΥΝΕΣΗ
ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
ΤΑ ΤΙΜΩΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Η ΑΝΤΗΛΙΑ
ΣΕΒΑΣΜΟΣ
ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΘΝΗΤΟΙ
ΟΠΩΣ ΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ

ΜΕΡΟΣ 3ο

ΦΙΛΤΑΤΕ, ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ


ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΑΝAΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ
Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΤΑΜΑ
ΤΟ ΓΗΡΑΣ
ΝΑΥΑΓΙΟ
ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙΑ
ΜΟΙΡΟΛΟΪ

Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

ΝΑΥΑΓΙΟ

Τη στενωπό του νου περνάμε
Να πάμε απέναντι στον ήλιο
Πίσω μας τρέχουν τα σκοτάδια
Τα πόδια τρέμουν, κάνει κρύο

Η βάρκα του Θεού είναι σάπια
Και τα κουπιά της ραγισμένα.
Μ’ αυτή μας χρεώσανε να πάμε
Στης στράτας μας τα μονοπάτια.

Μπόλικα που μας έδωσαν λάθη
Με κάποιες σκέψεις κι έναν μύθο
Νερά της μπαίνουν και μπατάρει
Ο σώζων εαυτών, σωθείτω

Δεν είμαστε καπεταναίοι
Μια βόλτα είπαμε να πάμε
Κι απ’ την αρχή της ως το τέλος
Τις ίδιες λέξεις βλαστημάμε

Μα, την μπορούμε την βαρκάδα;
Μας περισσεύει το κουράγιο;
Κι αν θα πνιγούμε προς τον ήλιο
Το ξέρει μόνο το ναυάγιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου